Hoi panda’s!

Hebben jullie al gezien dat je aan het strand van Panfu iets bijzonders voor de kust drijft? Dat is een periscoop en daarmee kun je een hoek om kijken of in dit geval ook onder het wateroppervlak kijken. Ja, onderzeeërs hebben deze ook! Precies Max heeft gelijk! En natuurlijk kun je ook door deze zeekijker ook wat bijzonders zien, namelijk de nieuwe Panfu school die zich onder water bevindt!

Als jullie echte Panfu experts zijn, dan hebben jullie vast al hierover in het Panfu News gelezen. De school ziet er super uit:

Eens kijken hoe het er daar aan toe gaat, wij zullen je natuurlijk op de hoogte houden! Heb nog even geduld tot de school open gaat!

Houd je taai!

Hoi panda’s!

Omdat jullie het piratenverhaal zo leuk vonden, hebben we een goede vriend gevraagd deze aan jullie te geven in de haven. Neem een kijkje in de haven en praat met de piraat. Je kunt hem niet missen! Hij ziet er uit als een echte piraat!

Hij heet John Silver (naja, zo noemt hij zich, ik geloof niet dat dat zijn echte naam is hoor) en heeft een pratende papegaai! Naja, hij ziet er in ieder geval heel echt uit en hangt meestal bij de schepen rond.

Overigens neem eens een kijkje door de telescoop op de vulkaan wanneer je een Olympische Spelen fan bent!

Houd je taai!

Hoi coole panda’s!

Vandaag volgt het tweede deel van ons zeeroversverhaal!

Terwijl Fransje in zijn kleine roeiboot stapte en de zee op voer, vierden de piraten nog steeds in de herberg. Dat was maar goed ook, want ze mochten hem natuurlijk niet betrappen hoe hij de Bolly’s van het geheimzinnige eiland zou gaan redden. De maan was helder en hij had al gauw door in welke richting hij moest roeien. Het eiland lag niet ver van de kust af en zag er heel vredig uit. Maar nu, midden in de nacht, lag hij toch liever in zijn bedje met de deken tot ver over zijn hoofd heen getrokken. Maar, daarvoor was het nu te laat. Dit avontuur moest hij tot een einde brengen!

Korte tijd later kwam hij op het eiland aan. Hij trok de boot het strand op en keek eens om zich heen. Het was behoorlijk donker en alhoewel het volle maan was, was het voor Fransje moeilijk iets te onderscheiden. Hij liep in de richting van de palmen die in het midden van het eiland stonden. Plotseling hoorde hij een zacht piepen. Aan de grond genageld van schrik bleef hij staan en probeerde wat in het donker te onderscheiden. Wat moest hij doen als er enkele piraten waren achter gebleven om op de Bolly’s te passen? schoot het door zijn hoofd. Hij wilde direct omkeren en eieren voor zijn geld kiezen toen hij bedacht dat zeerovers niet zulke zachte, trieste geluiden maken. Zeerovers zijn luidruchtig en lachen veel en maken geen hoge piepgeluidjes. Fransje raapte alle moed bij elkaar en liep recht op het geluid af (Jullie moeten niet vergeten dat in de tijd van Fransje Bolly’s nog zeer zeldzaam waren in Panfu en hij daarom de geluiden van de Bolly’s niet kende.)

Onder de palmen gekomen, zag Fransje talrijke kooitjes met ontelbaar veel Bolly’s in allerlei kleuren en ze zagen er allemaal heel triest uit. Toen ze hem hoorde aankomen, begonnen de Bolly’s van louter angst weer te piepen omdat ze dachten dat de piraten waren teruggekeerd. “Psst, stil maar, ik ben het Fransje, ik ben geen piraat,” fluisterde Fransje. “Ik kom om jullie te helpen, ik kom jullie bevrijden!” Toen de Bolly’s dat hoorden, waren ze helemaal verbaasd en even stil. Daarna brak echter al gauw een vrolijk getsjirp los. “Wees toch een beetje stiller, dadelijk verraden jullie ons nog!” siste Fransje. Je kon tenslotte nooit weten of er nog zeerovers in de buurt waren.

Fransje begon direct de kooitjes te openen en liet de een na de andere Bolly vrij. Dat was nog helemaal niet zo eenvoudig, want de kooitjes waren allemaal stevig dichtgeknoopt. Toen hij dan eindelijk de zevenenvijftigste Bolly (een rode die flink honger had) bevrijd had, ging zojuist de zon op in Panfu en het eiland zag er ineens heel mooi groen en uitnodigend uit. “Nu moeten we opschieten en maken dat we wegkomen voordat de piraten wakker worden en hierheen komen!” spoorde Fransje de Bolly’s aan die alle kanten oprenden.

Fransje moest wel twaalf keer op en neer roeien om alle Bolly’s naar Panfu te kunnen brengen. Daar verstopte hij ze achter de waterval in de jungle. Op het moment dat hij de laatste Bolly verstopt had, werden de piraten wakker en besloten direct hun buit te gaan halen. Het zou niet lang meer duren voordat ze zouden ontdekken dat de Bolly’s allemaal waren verdwenen! En dan zouden ze vast en zeker woedend terugkomen en naar ze gaan zoeken! Fransje moest er niet aan denken wat er dan zou gebeuren…

De zevenenvijftig Bolly’s en Fransje overlegden en overlegden hoe ze de piraten toch te slim af konden zijn. Om half vier ‘s middags kreeg Fransje een idee. Hij sprong op en riep: “Ik weet het! Ik weet hoe we de zeerovers te slim af kunnen zijn!” Snel ging hij zitten en schreef op een stuk papier het volgende:

Lieve kapitein Knots Kabeljauw,

ik weet waar de Bolly’s zijn die je zoekt. Ze zijn vannacht ontsnapt en met een schip richting Patagonië gevaren. Als je opschiet, haal je ze nog in.

Jouw fan Fransje.

Snel vouwde Fransje het papiertje, stopte het in een fles en sloot deze af met een kurk.

Hij liet een blauwe Bolly, die goed kon zwemmen, de flessenpost stiekem, maar toch snel naar het schip van de piraten brengen. De zeerovers ontdekten de fles al gauw en geloofden ieder woord. Kapitein Knots Kabeljauw liet direct het anker los en zette koers richting Patagonië, het valse spoor volgend dat Fransje zo slim voor hem had uitgestippeld.

Daarna werden ze nooit meer in Panfu gezien. Maar er zijn geruchten dat ze daar zijn gebleven en bijen houden en het hele zeeroven hebben opgegeven.

De Bolly’s echter zijn naar het kleine eiland teruggegaan en leven daar nu nog!Zo, dat was ons zeeroververhaal! Hopelijk hebben jullie net zo genoten als wij! Wanneer jullie dat willen, vertellen we vast weer eens een verhaal!

Houd je taai!

Lieve panda’s!

Zoals de meeste van jullie ontdekt hebben, kan vanaf vandaag iedereen naar San Franpanfu. We hebben besloten dat nu ook panda’s zonder goudpakket deze stad mogen bekijken. Neem dus gauw een kijkje!

Zoals de meeste van jullie je al afvroegen, hoe komt de Geluksfee aan de winnaar van het goudpakket?

Dat is eigenlijk heel eenvoudig! Iedere dag zoekt zij een panda uit die de dag ervoor in Panfu was. Hoe ze dit precies doet, weten we ook niet. Maar diegene die ze uitkiest, krijgt automatisch bericht en zal zijn naam in het blog vinden. Je vindt de lijst met winnaars van het goudpakket aan de rechterkant onder Pages!

Houd je taai!

Jouw Panfu team

Hoi coole zeeroverpanda’s!

We hebben bij professor Bookworm enkele spannende boeken gevonden waarin verteld wordt dat erin de haven van Panfu vroeger zeerovers hebben geleefd!Vandaag vertellen we jullie het eerste deel van een piratengeschiedenis die ons in ieder geval goed beviel! Veel plezier!

Heel lang geleden, toen de zee nog onrustiger was en de panda’s nog wilder waren, diende de oude haven van Panfu als zeeroverstekkie. In de herberg ‘Het gouden kanon’ (het gebouw staat er nu, dat rode met die lantaarn!) kwam de piraten graag bij elkaar na een avontuurlijke roverstocht en dronken dan naar hartelust hete chocomel en zongen ruige zeemansliederen en gedroegen zich balorig. De sterkste piraat van de oude haven was kapitein Knots Kabeljauw, een dikke panda met een oogklep en een houten been (zijn been is in zijn jeugd toen hij matroos was door een walvis afgeknabbeld). Op zijn schouder zat altijd zijn Bolly Tolle, zijn groene vriend die zijn kapitein altijd trouw was en hem menigmaal van de verdrinking gered heeft, want de piraat kon niet goed zwemmen.

Op een stormige avond zat de kapitein Knots Kabeljauw aan tafel in de herberg ‘Het gouden kanon’ en was in opperbeste stemming. Hij en zijn zeerovers waren zojuist van een succesvolle roverstocht teruggekeerd en hadden daarbij een flinke buit binnengehaald. Drieëntwintig vaten bamboelimonade, een kist met gouden lantaarns en juwelen en zevenenvijftig gekleurde Bolly’s hadden ze bij de bezetting van een handelsschip uit Patagonië buitgemaakt en vervolgens op een geheime verstopt. Hierop moest gevierd worden zoals echte zeerovers dat doen!Vooral de Bolly’s waren wat bijzonders, want deze waren toen nog zeer zeldzaam en goud waard. De zeerovers hadden het plan deze als zangvogels in kleine kooitjes te verkopen aan oudere dames.

“Harrharr!” de kapitein en zijn piraten lachten zo hard dat de houten tafels in de herberg trilden. “Deze kleine beestjes zullen we goed en voor veel geld verkopen zodat we een nieuw, groter en beter schip kunnen kopen en de zeven wereldzeeën opnieuw onveilig kunnen maken!” Dat was namelijk het plan van kapitein Knots Kabeljauw: de grootste en meest gevreesde piraat aller tijden te worden.

Dat alles hoorde panda Fransje, die pas 11 jaar oud was, maar in de herberg de piraten bediende en daarbij al menige zeemanspraat oppikte. Hij had medelijden met de Bolly’s, want die hadden beslist geen zin alleen in een kooitje bij iemand thuis de hele dag te moeten zingen. Terwijl de zeerovers nog vrolijk lalden en lachten, smeedde Fransje een plan om de Bolly’s te redden. Hij luisterde goed naar wat de piraten allemaal verkondigden en probeerde op slinkse wijze meer te weten te komen over de schuilplaats van de Bolly’s.

“Als ik later groot ben, dan wil ik ook piraat worden net als jij kapitein Knots Kabeljauw!” zei de slimme Fransje. Dat beviel de kapitein natuurlijk en hij lachte nog harder. “Maar ik zou natuurlijk niet weten hoe ik zo’n waardevolle buit zou moeten verstoppen!” vervolgde Fransje en hij keek de kapitein onschuldig aan. “Arr”, knorde de kapitein, “ik ken een geheim eiland vlakbij Panfu dat het hele jaar in nevel gehuld gaat en daar ligt onze buit veilig opgeborgen onder de palmen!” – “Een superplek kapitein!” riep Fransje en stilletjes overweeg hij al hoe ongemerkt op het eiland zou kunnen komen. “U bent de beste en slimste zeerover die ooit bestaan heeft!”

Toen de piraten weer verder vierden en begonnen te kaarten, sloop Fransje stilletjes naar de herberg uit. Het was donker buiten en de storm was zojuist gaan liggen. Aan de hemel blonken veel sterren. Hij wilde deze nacht nog gaan proberen de Bolly’s van het eiland te redden. Iemand moest de arme beestjes toch bevrijden! En hij was de enige die dat kon doen! …

… Wordt vervolgd! Wanneer jullie willen weten hoe het verhaal verder loopt, dan houd het blog in de gaten! Binnenkort vertellen we jullie deel twee, maar we gaan nu eerst naar het strand piraatje spelen!

Houd je taai!