Hallo lieve panda’s,

Max is een hartstochtelijke detective verhalen lezer, dus moesten we kosten wat het kost naar -Scotland Yard – dat is zoiets als de politiekorps van London. Hebben jullie daar over gehoord?

Ik dacht dat ze misschien wel een goeie amateur detective nodig konden hebben. Ik ben per slot verekening de Sherlock Holmes von Panfu!

Niet overdrijven he Max. We weten nog niet hoe het afloopt.

Ik zal de dief vinden, dat staat als ene paal boven water!

Ik zal jullie uitleggen waarover het gaat. Dus…gisteren toen we voor Scotland Yard stonden kwam er een mysterieuze man van de trap afgelopen. Hij had een donkere zonnebril en een hoed op. Het grootste dele van zijn gezicht was verborgen en hij had een lange zwarte jas aan. Toen hij ons zag herkende hij ons direct. “Zijn jullie Max en Ella uit Panfu?” had hij gevraagd, “Fijn dat jullie hier zijn. Ik kan jullie hulp goed gebruiken, ik zoek namelijk een dief. Mijn zwarte notitieboekje is van mijn bureau gestolen, dit is een heel belangrijk boekje met belangrijke notities die van grote waarde zijn. De dief heeft het volgende briefje achter gelaten.” Hij drukte ons ene briefje in de hand waarop stond:

“Wie mij vinden wilt moet de grote Ben zoeken,
wanneer hij 12  maal slaat krijg je een stuk koek.
Laat het je smaken.
Maar je moet wel schriken,
wanneer je op iets bijt,
dat op een sleutel lijkt.”

Waaaattttt? Ik begrijp er niets van! Jullie?

De man van Scotland Yard wist ook niets verder en zei: “Ik geef de zaak aan jullie over. Vind alsjeblieft het notieboekje, anders…..daar wil ik eigenlijk niet overna denken.”

Phoe…. Laten we het samen met jullie overleggen, wat heeft deze brief te betekenen? Wie is de grote Ben?
We melden ons maandag weer…hopelijk weten we dan meer.

Wees lieve panda’s,
Ella en Max

…en niet vergeten…vandaag zit de hartwooby nog een keer in de verassingsmachine!

Kamaria!