Hallo lieve pluizige panda’s,

Er is zoveel te doen hier in Sevilla, het is ongelooflijk.  Gisteren avond zijn we door de stad gelopen en hebben een Flamenco band gezien die live optrad aan de kant van de straat.

Ja, Ella rende er meteen heen…en ik rende haar achteraan.  s

Daar stonden heel veel mensen te kijken. De vrouw danste zo mooi!  Ze had een heel serieuze uitdrukking op haar gezicht, en ze was zo knap! De man klapte het ritme en zong. Het klonk een beetje treurig, maar toch heel erg mooi!

Ja, Ella genoot volop en begon zelf mee te dansen.

Mijn benen konden gewoon niet stil blijven staan, ik had geen keus!

Plotseling stond Ella midden tussen de danseres en de zanger. Ze keken er misschien een beetje raar van op. Opeens stopte de muziek, de danseres hield op met  dansen….alleen Ella stampte nog wild op de grond, alsof ze op hete kolen liep. Ze had haal ogen dicht dus merkte niet dat alle ogen op haar gericht waren.

Oh, ik schaamde me. En toen begon Max met klappen, als enige!

Ja, ik wou de stemming een beetje opvrolijken.

Ik kon wel door de grond zakken.

Ach, zo erg was het niet Ella!

Maar gelukkig was de Flamenco danseres heel aardig en stelde voor om me ene paar danspasjes te leren. Ik heb vanavond een afspraak met haar.

En tegen mij had ze gezegd dat ik ook maar moest komen, ze wou me leren om goed in de maat te klappen. Tsss… iedereen kan toch klappen. Dat hoef je toch niet te oefenen. 

Ik kijk er erg naar uit. Maandag vertellen we jullie hoe onze eerste Flamenco les gegaan is!

Wees lieve panda’s,
Max en Ella