Lieve panda’s,

We waren nog maar net in in Mexico aangekomen of Max had bij de eerste de beste snackbar al snel een paar enchiladas verslonden. Jullie kunnen je wel indenken wat er toen gebeurde….

Auw, mijn buik…aaaaah.

Max had zulke erge buikpijn dat hij zich bijna niet meer bewegen kon. Toen de bewaker van ons hotel Max zo zag pijn lijden was hij van mening dat het de wraak van Montezuma was.

Maar deze Monterzuma heeft helemaal niets gedaan.

Nee Max, het is weer een legende. Snap je?
Montezuma was een paar honderd jaar geleden een machtige heerser in Mexico. Op een dag werd het land door indringers binnengevallen en hem overvallen. Ze wouden zijn land inpikken. Montezuma is bij het gevecht omgekomen. Volgens de legende sprak hij voor zijn dood een vloek uit, een vloek die toekomstige indringers zou doen lijden.

Maar ik ben toch geen indringer, ik ben een toerist.

Legenden zijn maar gedeeltelijk waar, dat weet je toch wel.
Maar nu iets totaal anders. Kunnen jullie je de mysterieuze man van Scotland Yard die ons een brief had gegeven nog herinneren? We moesten deze brief persoonlijk aan zijn dochter….klingelt er al een belletje?  Mooi! Ik had de brief weer uit onze koffer tevoorschijn gehaald. Op de envelop stond een adres gekrabbeld, maar we hadden geen idee  waar we heen moesten. We gingen daarom maar naar de toeristen informatie om te vragen of ze ons misschien helpen konden. Toen de mevrouw van de informatie het adres lag trok ze wit weg. Haar vriendelijke lach verdween plotsklaps. Ze keek ons geschrokken aan en zei: ” Dit adres is in een heel gevaarlijke buurt: De Geheimzinnige piramides. Jullie vinden hem in  Palenque, hier hebben honderden jaren geleden de Maya’s geleefd. Niemand betreed vrijwillig de Geheimzinnige piramide in omdat hij door geesten wordt bewoond.”
Puuuhhh… toen kergen we ineens knikkende knieën en stonden te wiebelen op onze benen. Willen we daar echt naartoe Max?

Ehm… natuurlijk! Het is natuurlijk weer zo’n legende, een beetje zoals met de draken in Polen. Totaal ongevaarlijk. Morgen gaat het waarschijnlijk weer beter met mijn buik, dan gaan we naar Palenque. Per slot verrekening hebben we de taak gekregen van de mysterieuze Scotland Yard man om deze brief aan zijn dochter te overhandigen.

Hmmm… nou, ok dan….maar ik moet wel eerlijk toegeven: Ik krijg kippenvel van dit soort verhalen.

Ha, ha,ha…een panda met kippenveren Dat wil ik zien!

Nou zeg Max, je neemt me niet serieus! Ik hoop maar dat alles goed afloopt. Duimen jullie voor ons?

en wees lieve panda’s natuurlijk.
Max en Ella