Goeie morgen lieve panda’s!
Er gebeuren rare dingen in Panfu Gisten heb ik Ella geholpen met zoeken naar de verdwenen pompom’s. We hebben er twee gevonden eentje in de disco en eentje in de bibliotheek. Ella was zo gelukkig met onze vangst dat ze vanmorgen vroeg om zes uur is opgestaan om enthousiast verder te zoeken. En omdat ik gisteren beloofd had om mee te helpen stond ze om precies kwart over zes –zoals afgesproken– voor mijn boomhuis deur.  [Klop, klop]

Ik droomde net over een specht toen ze aanklopte. In mijn droom was de specht druk in de weer met gaatjes pikken in een boomstam. Het was een behoorlijke harde bast,  maar de slecht was een echte volhouder. Toen de specht plotseling begon te praten met Ella haar stem werd ik eindelijk wakker.

Ik moest ook behoorlijk hard schreeuwen!

Ik kroop van onder mijn warme dekbed tevoorschijn en schuifelde naar de deur. Ella was een beetje geïrriteerd. Ik sprong snel in mijn spijkerbroek en gooide mijn jas aan. Eerst naar het kasteel. Ik wou naar binnen gaan, maar  Ella bleef voor de ingang staan..ze zag eruit alsof ze plotseling in een standbeeld veranderd was. Ik vroeg wat er aan de hand was.

“Er klopt hier iets niet….ik heb een raar gevoel.” Ik keek om me heen.  Opeens greep er iets naar mijn voet! Het pakte me vast en begon zo hard te trekken dat Max me moest vasthouden omdat ik anders  zou om vallen. Wat was er aan de hand??? “Max, help! Mijn voet!”, schreeuwde ik uit.

Het was een boomwortel Een boomwortel had zich om Ella haar lieve voetje gewikkeld  en bijna omver getrokken!!! Zoiets had ik nog nooit gezien! Ik wou hem afhakken en Ella bevrijden, maar daarvoor moest ik haar loslaten…en dat ging niet. Ik riep dus heel hard: HELP!!!!!!
Maar er was geen panda te bekennen….

Poehhhh… Dat was me wat. Ik moet even bijkomen, we vertellen morgen verder. Nu eerst weer op pompom jacht!

Ehh, nou….oké.

Wees lieve Panda’s!