Hallo lieve panda’s!
Jullie geloven vast niet wat er gisteren allemaal gebeurd is…. hi hi!

Nou, zo grappig is het nu ook weer niet hoor Ella! Ik heb gewoon laten zien dat ik heel veel weet wanneer het gaat om internationale feesten.

Ja, dat klopt! Max is namelijk gisteren Valentijnsdag helemaal vergeten!!!

Maar in plaats daarvan heb ik aan het Chinese Nieuwjaar gedacht!

Hi hi. Max en ik hadden op het terras van het kasteel afgesproken. Ik was er zeker van dat Max met een grote bos bloemen zou verschijnen. Ik was wat eerder gekomen om vol spanning op Max te wachten. Maar het werd later… en later… en later… en geen Max! Ik stond al twintig minuten te wachten. En ja, toen Lenny de eerste romantische liedjes begon te zingen, ja, toen ik was ik zo teleurgesteld dat ik een beetje moest huilen. Hield Max dan niet meer van me?!? Toen zag ik in de menigte iets bewegen, iets groots en grappigs. Een panda verkleed in een metalen drakenkostuum en die midden in het feestgedruis stond. Wie kon dat nu zijn? Ik was toch wel een beetje nieuwsgierig en besloot een kijkje te gaan nemen. Hij kwam me al een beetje bekend voor en toen ik voor hem stond, wist ik het zeker: het was Max!

Oooh, ik schaam me zo dat ik Valentijnsdag helemaal vergeten ben… ik zou het liefst wegkruipen in een donker hoekje

En toen ik recht voor hem stond, zei Max: “Gelukkig Nieuwjaar Ella!” Ik kon er helemaal niets aan doen, ik moest zo hard lachen! Gelukkig Nieuwjaar? In Februari??? Ik rolde in de sneeuw van het lachen, oooh, ik had toch zo’n buikpijn van het lachen! Toen ik weer wat gekalmeerd was, vertelde Max me dat het Chinese Nieuwjaar dit jaar op 14 Februari gevierd wordt. Dat wist ik helemaal niet! Ik was toch wel een beetje onder de indruk van Max, die alles van buitenlandse feesten weet. En die bos bloemen? Die ik heb naderhand toch nog van Max gekregen . Dus ja, zo is het toch nog een leuke en mooie Valentijnsdag geworden, ook al begon het een beetje raar en treurig.

Over treurig gesproken: gisteren zijn we bij Kamaria op bezoek geweest. We hebben weer in de glazen bol gekeken en daar hebben, net als de voorgaande dagen, een treurig kijkende Yeti familie gezien. Dit keer echter, zagen we alleen papa Yeti alleen op een ijsblok. Waar is de rest van de familie? En wat is er aan de hand? Toen Kamaria hem alleen zag, trok ze haar wenkbrauwen op en zagen we de diepe zorgenrimpel boven haar ogen. Ik geloof dat er iets ergs gebeurd is. Houd jullie ogen open en wees lieve panda’s!

Ella en Max