Hallo allemaal!
Ella wilt jullie het einde van het verhaal van de versteende panda vertellen

Houd eens op met lachen! Het was helemaal niet zo grappig! Zoals ik jullie gisteren verteld heb, waren we op weg naar Kamaria… toen ik voor het kasteel een versteende panda zag staan! Kunnen jullie je voorstellen hoe erg ik geschrokken ben? Ik heb een paar keer met mijn ogen geknipperd, maar de panda stond er nog steeds en bewoog zich niet. Dus toen trok ik mijn magische staf om de panda te bevrijden uit zijn stenen omhulsel. Maar er gebeurde niets. De panda stond er nog steeds even grauw en levenloos bij! Dus zwaaide ik nog maar eens met mijn staf – ditmaal wat sneller. Weer niets! Ik raakte in paniek en begon met mijn magische staf op de versteende panda te slaan. Ik moest toch er voor kunnen zorgen dat er weer een levende vrolijke panda voor mijn neus zou staan!

Maar toen opeens hoorde ik een luide KRAAK en brak de stenen panda in vele stukken! Ik moest naar adem happen. Wat had ik gedaan?!? Verschrikkelijk! Ik stond aan de grond genageld. Maar toen hoorde ik achter me gelach. Nou, wie vond dit nu grappig? Het was helemaal niet grappig, het was verschrikkelijk! Ik draaide me op en zag Max, die van het lachen over de grond kroop: ” Je hebt een standbeeld kapot geslagen Ella, een standbeeld!”. En werkelijk waar, Max had gelijk: ik had een standbeeld van een ridder kapot gemaakt, een beeld dat al een eeuwigheid voor de ingang van het kasteel staat. Het was helemaal geen versteende panda! Jeetje… wat een opluchting zeg!

Ja, en toen begon het plakkerige gedeelte van die morgen…. We hebben het standbeeld heel voorzichtig weer samengeplakt. Dat heeft tot en met zonsondergang geduurd. Maar nu staat het beeld, compleet en wel, weer op zijn plek. Dus lieve panda’s: niet erop slaan alsjeblieft!

Wij wensen je een mooie zaterdag!

Ella en Max